Οι αγώνες για το κλίμα ,αγώνες για τη ζωή

Άλλη μία διεθνής σύνοδος για το κλίμα έφτασε στο τέλος της. Τα όσα διαδραματίστηκαν από τις 26 Νοεμβρίου έως τις 13 Δεκεμβρίου στο Ντέρμπαν της Νοτίου Αφρικής αποτελεί τη συνέχεια μιας ακολουθίας συνόδων που κανένα γόνιμο αποτέλεσμα δεν παράγουν για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. ΗΠΑ, Κίνα και Ινδία, οι τρεις χώρες των οποίων η εκπομπή αερίων των θερμοκηπίων ανέρχεται στο μισό της συνολικής παραγωγής διοξειδίου του άνθρακα και άλλων ρυπογόνων αερίων, βρέθηκαν αντιμέτωπες σε μικροπολιτικά παιχνίδια πινγκ – πονγκ αποφεύγοντας να αναλλάβουν τις ευθύνες τους. Με τη συνθήκη του Κιότο να λήγει το 2012 και ελάχιστα από τα συμφωνηθέντα το 1997 να έχουν εφαρμοστεί, η περιβαλλοντική καταστροφή φαίνεται να βρίσκεται προ των πυλών.

Η συνθήκη του Κιότο

Η συνθήκη αυτή υπογράφτηκε το 1997 στο Κιότο της Ιαπωνίας και δεσμεύει 268 χώρες να ελαττώσουν δραστικά τις εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου την τετραετία 2008-2012. Απώτερος σκοπός είναι ο περιορισμός της ανόδου της μέσης τιμής της θερμοκρασίας στον πλανήτη σε λιγότερο από 4 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με το 1990. Πρόκειται για μια συμφωνία ελπιδοφόρα, την οποία όμως αρνήθηκαν να υπογράψουν οι Η.Π.Α… Αξιοσημείωτο είναι πως κατά τη διάρκεια της συνόδου του Ντέρμπαν, από τη συνθήκη αποχώρησε και ο Καναδάς.

Η σύνοδος του Ντέρμπαν

Η λεγόμενη πλατφόρμα του Ντέρμπαν αποτελεί τον οδικό χάρτη για μια παγκόσμια πολιτική για το κλίμα που θα έχει τις απαρχές τις στο Πρωτόκολλο του Κιότο. Το πρωτόκολλο αυτό αναμένεται να παραταθεί και μετά το 2012(όταν θα γίνει η σύνοδος στο Κατάρ), πιθανόν έως το 2015, εωσότου θα πρέπει να αποφασιστεί μια νέα συμφωνία για το κλίμα, η οποία να περιλαμβάνει όλες τις χώρες, δηλαδή ακόμα και τις ΗΠΑ, Ινδίες. Η νέα αυτή συμφωνία λέγεται πως θα τεθεί σε εφαρμογή από το 2020. Στην επόμενη Σύνοδο, στο Κατάρ, θα οριστούν τα ανώτατα επιτρεπτά όρια εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου μέχρι το 2050, αλλά και από το πότε αυτά τα όρια θα πρέπει να αρχίσουν να μειώνονται.

Η απάντησή μας

Αν σε όλα αυτά βρίσκεται κενά, παραλήψεις και ασάφειες τότε μάλλον είστε μαζί μας. Οι μεγάλες βιομηχανικές χώρες αρνούνται ακόμη και τώρα να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην κλιματική αλλαγή, παρά τις ολοένα αυξανόμενες περιβαλλοντικές καταστροφές (Φουκουσίμα, BP, Shell). Με άλλοθι την παγκόσμια κρίση, χρησιμοποιούν το περιβάλλον ως μέσο οικονομικής ευημερίας. Ωστόσο η φύση εκδικείται. Και δεν εκδικείται τους υπαίτιους, αλλά ολόκληρο τον πλανήτη. Η άνοδος της μέσης θερμοκρασίας συνεπάγεται λιώσιμο των πάγων και υπερχείλιση ποταμών, γεγονός που απειλεί τη ζωή 1,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων…

Τα περιβαλλοντικά κινήματα θα μας βρίσκουν πάντα αλληλέγγυους. Οι αγώνες ενάντια στην πυρηνική απειλή, την υπερθέρμανση του πλανήτη και όσους θυσιάζουν την οικολογία στο βωμό τους κέρδους είναι πάντοτε επίκαιροι και αναγκαίοι. Είναι αγώνες αξιοπρέπειας και επιβίωσης. Να εκραγούμε πριν εκραγεί ο πλανήτης…

This entry was posted in UNCATEGORIZED. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s